Duimpjeworstelen

Stel nou dat er drie filmpodcasters elk een zaal programmeren op een gefantaseerd filmfestival, waarin ze moeten putten uit verschillende horrorgenres... Welke filmzaal vind jij dan het beste geprogrammeerd?   STEM HIER: https://www.cinimma.nl/post/fff05-horror-editie-part-ii    Natuurlijk is er een heel proces vooraf gegaan aan het maken van deze keuzes: een filmdraft.   De spelvorm: drie kandidaten moeten om de beurt een film kiezen. Zes categorieën moeten worden gevuld, elke film mag maar voor één categorie worden gekozen en elke ronde draait de volgorde van wie er wanneer aan de beurt is om. Wie kan de beste lijst van zes filmtitels bij elkaar sprokkelen?   Te gast waren deze keer: Julius Koetsier en Jasper ten Hoor, bekend van de Julius vs. Jasper-afleveringen van de Schokkend Nieuws Podcast. En ze mochten draften: een Nederhorror, een spookfilm, eentje uit het zombiegenre, een horror-comedy, een griezelige remake en nog een wildcard.   Wie heeft volgens jou de beste keuzes gemaakt?

LIFF komt eraan! Het Leiden International Film Festival staat jaarlijks garant voor lekkere Amerikaanse indies, heerlijke what-the-fuck-titels en nieuwe ontdekkingen. Dit jaar opent het filmfeestje op 26 oktober met Dream Scenario, een lekker staaltje Nic Cage-rariteit van de maker van Sick of Myself. Maar da's in de nabije toekomst pas. Host Ruud reist in deze afevering alvast af naar Leiden om te gaan filmbabbelen met een van de festivalprogrammeurs! Bob de Brabandere is LIFF-programmeur en werkzaam bij Bioscopen Leiden, en hij wil graag een boompje opzetten over Three Billboards Outside Ebbing, Missouri (2017). Want na twee twee knallers te hebben gezien van regisseur Martin McDonagh, wist Bob niet zo goed wat hij hiermee aanmoest. En het "jeukt" nog steeds, aldus de programmeur. Niettemin werd McDonagh's nieuwste, The Banshees of Inisherin, vorig jaar de openingsfilm van het festival... Three Billboards bleek een Oscarvehikel voor zowel hoofdrolspeler Frances McDormand, als voor Sam Rockwell. Samen schitt

If you're going to take down a movie, then why not the one at the very top op the IMDb Top 250? This episode is all bout the big one! The Shawshank Redemption (1994), the big bastion of rewatchability, the movie that underperformed at the box office and then went on to win our hearts by extensive tv syndication and dvd sales. It's the first of the Stephen King prison movies, filmed by Roger Deakins. And it has Tim Robbins and Morgan Freeman, as well as William Sadler. What's not to like? Andy Dufresne finds himself doing a long stint in Shawshank Prison, after he's been convicted for the murder of his wife and her lover. The former banker quickly finds friendship with Red, the man who can get you anything. Including tiny rock hammers! Despite the threat of frequent rape, being persuaded to cook some books and the fact that being incarcerated for a long time does strange things to your mind, there's one thing Andy never seems to lose. Hope. So. Who the hell could take offense to this great modern classic? Well

We're going back... to Back to the Future! Want deze keer is Part II uit 1989 het onderwerp van gesprek. Marty en Doc reizen naar de verre toekomst, 2015 welteverstaan, om de familie McFly van de ondergang te behoeden. Maar daar duikt een oude vijand op: Biff Tannen. En die hopt in de tijdmachine om zijn klotetoekomst een andere baan in te leiden. En als hij daarmee het geluk van heel Hill Valley naar de galemiezen hept, dan so be it. Waar host Ruud de omgang met het eerste deel nog wel ingenieus vindt, is zijn podgast een stuk minder onder de indruk. Filmmaker en Schokkend Nieuws-podcaster Jasper ten Hoor vindt vooral dat regisseur Robert Zemeckis en mede-schrijver Bob Gale zich in een hoek hebben geschreven. Ruud ging langs bij zijn filmbedrijf Het Shot, om daar lekker in discussie te gaan.  En verder gaat het ook over Billy Zane en zijn dikker gemaakte wangetjes, wie in vredesnaam de vader van Griff Tannen is, en hoe Michael J. Fox misschien maar niet moet proberen om de concurrentie aan te gaan met Eddie

Dit is een filmfeestje waar host Ruud wel in mee kan gaan. Babylon (2022) begint met een halfuur durende orgie op een stampend jazzritme, en blijft in hoog tempo maffe taferelen uit de beginperiode van Hollywood op je afvuren. Er zwieren blote lichaamsdelen rond, er vloeit een hoop drank en drugs, en ja, hier en daar wordt er zelfs daadwerkelijk een film opgenomen. Het is een lofode van regisseur Damien Chazelle aan een periode van ongelimiteerde uitbandigheid en creativiteit. Nieuwkomer Diego Calva en gevestigde sterren Margot Robbie en Brad Pitt krijgen elk hun eigen verhaallijnen in een wirwar van Tinseltown-legende. De film prikt vooral een gaatje in het idee dat 'the golden age of Hollywood' vooral iets glamoureus was. Maar ja, hè. Films! De magie van cinema is ook een product van deze tijd, en dus is het de vraag of deze bende het misschien allemaal waard is geweest. De film Babylon zelf is het in elk geval niet waard geweest, vindt filmliefhebber Meike van Zandvoort. Voordat ze de switch maakte naar he

"I think this just may be my masterpiece", zo luiden de laatste woorden die worden gesproken in Inglourious Basterds (2009). Is dit een metatekstueel grapje van regisseur Quentin Tarantino zelf? Het was de eerste keer dat hij samenwerkte met filmster Brad Pitt, en hij hielp zijn ontdekking Christoph Waltz hiermee aan een Oscar en een Hollywood-carrière. Maar vooral was het de eerste keer dat hij een met een dikke rode pen de wereldgeschiedenis naar zijn hand zette. En vooral naar de hand van zijn geliefde sappige filmwraak. Maar een meesterwerk, laat staan zijn grootste? Voor filmcriticus en redacteur Thierry Verhoeven (SerieTotaal, Schokkend Nieuws, FilmTotaal) was het dat in elk geval niet. Al de eerste keer, toen hij er met vrienden naartoe ging, ging hij niet mee in de jubelstemming van de rest van het lieve kijkerspubliek. En na drie kijkbeurten ziet hij alleen maar meer gaten die hij in de film kan prikken. Geen probleem, want hoeveel host Ruud ook elke keer geniet van deze film, hij prikt gewoon vrolij

Vier goochelaars spelen voor Robin Hood, en de FBI zit achter hen aan. Het concept kan in de juiste handen een ingenieuze, avontuurlijke thriller opleveren! Maar het kan ook verzanden in Now You See Me (2013). De Franse regisseur Louis Leterrier lijkt meer interesse te hebben in mooie CGI-effecten en verrassende plotwendingen dan in een coherent verhaal. Laat staan in hoe illusionisten daadwerkelijk hun trucs opbouwen. Maar moet je daar eigenlijk wel zo veel mee bezig zijn? Carola en Liv, beter bekend als de Conmose, vinden dat eigenlijk niet zo belangrijk in een film die heel duidelijk niet veel meer wil zijn dan popcornvermaak. En ze genieten van de capriolen van Woody Harrelson, Jesse Eisenberg en de andere acteurs. Host Ruud reisde af naar de zuidelijkste regionen van het land om Now You See Me lekker door te lichten. Het gaat ook over heistfilms en of die nou eigenlijk wel zo leuk zijn, het chemische proces van ontbranding, en de avontuurlijke pogingen van Liv en Carola om Woody Harrelson in het echt te

Join in for an intellectually stimulating episode of Thumb Wrestling as the hosts (sic!) welcome a fascinating guest: ChatGPT, an advanced language model. In this mind-expanding conversation, they delve into the timeless masterpiece of cinema, "2001: A Space Odyssey." In the first bit, ChatGPT shares intriguing insights about the film's enigmatic plot and visionary director, Stanley Kubrick. She explores the movie's symbolic representations of human evolution, artificial intelligence, and the enigmatic monolith that captivated audiences for decades. Next, the discussion takes a deep dive into the film's groundbreaking special effects and the way it pushed the boundaries of cinematic storytelling. ChatGPT elaborates on the movie's legacy and its impact on sci-fi filmmaking, inspiring countless other directors to reach for the stars. In the final chapter, ChatGPT and the hosts (sic!) ponder the enduring mysteries presented in "2001: A Space Odyssey." They discuss the film's thought-provoking questions about hum

Verjaardagscadeautjes zijn vaak sowieso al een beetje kut. Maar wat nou als je rebelse jongere broer je een of ander 'levensveranderend' sensationeel rollenspel cadeau doet? Het overkomt de rijke bankier Nicholas van Orton (Michael Douglas) in The Game (1997). Al snel slaat de paranoïa toe: is dit wel echt een spel? Wie is erbij betrokken? Hoe kom ik er in godsnaam uit? Fincher staat garant voor geraffineerde thrillers, maar zelfs dat kan met een slecht einde zomaar in elkaar donderen. Zo ondervindt filmjournalist en tv-redacteur Timna Rauch (o.a. Cine.nl). De afloop van The Game maakte haar niet zomaar boos, de hele film werd erdoor compleet teniet gedaan. En er zouden zomaar eens verrassende mensen aan haar kant kunnen staan. Het gaat in deze aflevering ook over gaslighting, de big dick energy van een spel als dit aan iemand cadeau doen en het genot van (goed uitgevoerde) onbevredigende filmeindes. Links: Timna's eigen site: https://www.tvtimna.nl/  Filmquiz in De Vortin: https://vorstin.nl/event/filmquiz-

What are unloved movie masterpieces? Well, they are the films that get rated the lowest by critics and audiences. Sometimes they can be downright bad, other times they are simply very challenging.   Who better to join this very first English movie draft on Thumb Wrestling, than two avid defenders of movies that have received too little praise in the past. Veteran podguests Theodoor Steen and Ashley Walker return, to shine a new bright light on titles that can use all the love they can get.   You can find the lists and vote on: http://www.thumbwrestling.nl    To get to these lists, we played a movie draft!   The game: three candidates pick a movie one by one. Six categories must be filled, and each movie can be selected only once in the whole game. Also, after every round of picks, we reverse the order in which we can choose a movie. The objective is to get the best list together of six movies.   Who do you think made the best picks?   Hey, you want to support this podcast? Visit our Patreon

Pak je Terrence Malick-bingokaart, want deze keer gaan we even lekker aan de slag met The Tree of Life (2011). Zweverige cameravoering, spirituele thematiek, bomenporno en zo goed als geen plot, ze passeren allemaal de revue. Maar deze film springt er ook uit binnen het oeuvre van de mooifilmer. Vooral dankzij het segment waarin het dramatische familieverhaal wordt gepauzeerd om even te kijken hoe het complete universum is ontstaan. Laten we het zo stellen: dit is een van de weinige arthousefilms met dinosauriërs erin. Dit ronduit bizarre uitstapje was genoeg reden voor podgast Thom Aalmoes (redacteur bij Dag en Nacht Media) om de film tijdens zijn eerste kijkbeurt uit te zetten. Thom is medepresentator van de podcasts Geeky Dingen en de Alle Geschiedenis Ooit. Maar ondanks laatstgenoemde, zitten er grenzen aan hoeveel verleden hij in een willekeurige film hoeft te zien. Voor Duimpjeworstelen wilde hij The Tree of Life best eens helemaal uitzitten, om positief verrast te worden. Gelukkig donderde de boel aan

Sinds 2014 wordt al in donkere achterafsteegjes uitgevochten tussen filmliefhebbers uit twee kampen. Namelijk: zij die Inherent Vice een briljante film vinden en zij die er echt geen bal aan vonden. Podgast nummer 119, beter bekend als scenarist Jeroen Margry, valt in dat laatste kamp. En zodoende kunnen we lekker terugkeren naar een favoriet van de podcast, regisseur Paul Thomas Anderson. Margry schreef de Nederlandse kinderfilms De club van lelijke kinderen en Leeuwin, de voetbalfilm die al een paar weken in de Nederlandse bioscopen te bewonderen is. Toen hij de trailer zag, vooraf aan een vertoning van Birdman, wilde hij eigenlijk veel liever Inherent Vice kijken. Maar toen hij wel P.T.A.'s nieuwste zag, bekroop hem al snel genoeg het omgekeerde gevoel... Inherent Vice is gebaseerd op het gelijknamige boek van cultschrijver Thomas Pynchon, met Joaquin Phoenix als stoner-detective Doc Sportello. Als zijn ex hem vertelt dat ze een rijkaard aan het oplichten is, komt hij al snel daarna in een web van intriges

"Don't you like 21 Jump Street? What the frick is wrong with you?" Host Ruud has heard them all before. Well, this time podguest and ultrageeky comedian Rik Carranza gets to tell him to his face. Through a Skype connection though, as Rik resides in Scotland. They go deep into the hijinks of police officers Schmidt and Jenko, who go undercover as high school students to expose a drug ring. It's a comedic meta-sequel to the eighties tv-show that made Johnny Depp famous. Carranza co-hosts the Geekatorium podcast, and is a presenter on Pure Radio Scotland. And also, he's made waves in the geekdom and on Edinburgh with his live comedy panelshow Star Trek vs. Star Wars and its spin-off Clash of Fandoms. Rik is very vocally passionate about his love for satire movies, and he gets to go nuts for 21 Jump Street in this episode. And even if you don't care for the movie as much as our podguest, you have to hand it that it succeeds at its satire. It's probably mainly the result of the hard labour of the two directors, Ph

Is er een film die meer eighties is dan Scarface (1983)? Giorgio Moroder op de synthesizer, blitse pakken, spierballengeweld en hele ladingen cocaïne. Gooi er nog wat heerlijk geschmier bij van de grote Al Pacino, het dik aangezette schrijfwerk van Oliver Stone en ook nog de strakke regie van Brian de Palma. Dan zou je toch iets groots moeten hebben?  Wel, toen host Ruud deze klassieker voor het eerst zag, vond hij de Cubaanse crimineel Tony Montana eigenlijk vooral maar een domme lul. De hele persoonlijkheidscultus begreep hij al helemaal niet. Dus dat het al drie jaar heeft moeten kosten voor hij eindelijk een aflevering over deze pet hate kon maken, is misschien al een wonder op zich. Maar de aflevering is er nu. Nummer 117. En bovendien met een gast die dit onderwerp dubbel en dwars waard is om dit onderwerp voor te bewaren. Als een ware raconteur stapt namelijk de Nederlandse filmregisseur en -producent Paul Ruven de Nijmeegse podcaststudio – beter bekend als Ruuds huiskamer – in. De man achter films als

STEM HIER: https://www.duimpjeworstelen.nl/   We spelen een draft, waarin we plukken uit de top 5 van de box office van de afgelopen zes jaar! Oftewel: 2017 t/m 2022.   De spelvorm: drie kandidaten moeten om de beurt een film kiezen. Zes categorieën moeten worden gevuld, elke film mag maar voor één categorie worden gekozen en elke ronde draait de volgorde van wie er wanneer aan de beurt is om. Wie kan de beste lijst van zes filmtitels bij elkaar sprokkelen?   Aangeschoven zijn onze goede vrienden van de Film Fans Podcast, ofetwel Narana Cober en de Heilige St. Nils Timmer. Wie heeft volgens jou de beste keuzes gemaakt?   Steun Duimpjeworstelen op Patreon! En ontvang leuke extraatjes ^_^   Links: Dezelfde dag opgenomen, de review van Dungeons & Dragons: Honor Among Thieves in de Film Fans Podcast: https://open.spotify.com/episode/2cQJPxsSLLLe8ijBhjq24B Ruud te gast in de Film Fans Podcast om de Oscars te voorspellen: https://open.spotify.com/episode/56QFVNqfHOcxNTV30Yqnuz Duimpjewors

Met die nieuwe Dungeons & Dragons-film in de bios is het goed om eens de filmgeschiedenis in te duiken. In de jaren tachtig had je namelijk geen bestaande intellectual property nodig om avontuurlijke fantasyfilms geproduceerd te krijgen. Kwaadaardige laserschietende ridders uit de ruimte waren na het succes van Star Wars nog hip. Maar in Krull (1983) staan ze tegenover een heldhaftige prins, een stel gewiekste rovers, een cycloop en een tovenaar. Of ja... tovenaar... Toen de film uitkwam werd-ie meteen verkozen tot slechtste film van het jaar. Zwaar onterecht, vindt cultuurwetenschapper en scifi-kenner Edwin van Meerkerk. Hij verdedigt Krull al jaren tegen zijn vrienden, en krijgt daarvoor nu ook het meest geschikte platform. En al heeft de film genoeg tekortkomingen, host Ruud moet toegeven dat hij er een dikke bak plezier aan heeft beleefd. Prins Colwyn en prinses Lyssa gaan trouwen om hun families te verenigen tegen de dreiging van de duistere vijand The Beast, wiens zwarte burcht elke dag verplaatst n

"We're on a mission from God." How long has it been since we did one of these in English? Well, it's Thumb Wrestling Time again, and we even recorded this one live with an audience – of sorts – at the Big Binge at the Utrecht International Comedy Festival! The subject of this conversation is a comedy classic: The Blues Brothers (1980).  Well, if you can call it a comedy, which our podguest and festival act Huge Davies cannot. Aside from an Adam Driver lookalike, he is also a musical comedian. Davies has created and starred in Channel 4-sitcom The Artists – which ran for three entire episodes – and also co-hosts the Comedians Watch the Worst video podcast. And he's scorekeeper in the amzingly funny Film Quiz Podcast. Jake and Elwood Blues try to save their old orphanage home by bringing their old band back together. They run into Aretha Franklin, Illinois nazi's, way too much police, a bunch of rednecks and a homicidal ex-girlfriend played by Carry Fisher. And no one can stop them from spreading the blues and

Tijdreizen is een van de leukste en spectaculairste subgenres van sciencefiction, maar in hoeverre klopt er wel hout van? Om daar met een kritisch oog naar te kijken, hebben we Prof. dr. Theo Rasing, hoogleraar natuurkunde en ontvanger van de Spinozapremie 2008, uitgenodigd. Niet in de gebruikelijke thuisstudio. Nee, we nemen plaats in het café van LUX Nijmegen, tijdens de achtste editie van wetenschapsfilmfestival InScience, waar misschien wel dé tijdreisklassieker draait. Back to the Future (1985) is nagenoeg onaanraakbaar. Zie maar een gast te vinden die echt wil zeggen dat deze komische scifi-klassieker een stuk bagger is. En ook onze podgast beleeft vooral veel plezier aan het verhaal van de tiener Marty McFly die vastzit in 1955, en misschien ook nog eens het huwelijk van zijn ouders per ongeluk heeft verijdeld. Maar met een wetenschappelijke bril zijn er echt wel wat gaatjes te prikken in de wetenschappelijke basis voor BttF. Is 1,21 gigaWatt namelijk wel genoeg energie om door de tijd te reizen? Prof.

Oscars! Ze komen er weer aan. En met zijn Triangle of Sadness (2022) is regisseur Ruben Östlund nu genomineerd voor drie verschillende categorieën: beste film, regie en originele scenario. Je zou bijna vergeten dat hij hiermee eerder ook al – na The Square al voor de tweede keer op rij – de Gouden Palm binnensleepte op het Filmfestival van Cannes. De satire, waarin vooral de rijken der aarde door het slijk worden getrokken, leidt in elk geval tot veel reactie. In het drieluik maken we kennis met modellen/influencer-koppel Carl en Ya-Ya, die ruzieën over een gepeperde restaurantrekening. Vervolgens gaan ze ook op een luxecruise en uiteindelijk stellen ze Rutger Bregmans De meeste mensen deugen op de de proef. Ze navigeren een wereld van dronken communistische kapiteins, Russische oligarchen, Britse wapenfabrikanten, Scandinavische techmiljardairs en het legertje stewards dat een fooi uit hen allemaal probeert te peuren. Waar het werk van Östlund tot nu toe nog erg in de smaak viel bij De Speld-oprichter Melle

Gaat host Ruud echt proberen om De Oost (2020) van Jim Taihuttu kapot te maken? Natuurlijk niet, maar deze oorlogsfilm over de onafhankelijkheidsstrijd van Indonesië is een uitstekende gespreksopener. Dus laten we er vooral eens uitgebreid over praten... Wie het zeker over deze belangrijke Nederlandse film wilde hebben, is voorvechter Bor Beekman. Als filmredacteur bij de Volkskrant was hij al vroeg op de hoogte van het maakproces van deze film. Bor sprak meermaals met regisseur Taihuttu en bezocht ook de set, en is daardoor dus ook een echte autoriteit over deze belangrijke oorlogsfilm van Nederlandse bodem. Want het moest blijkbaar 70 jaar duren voordat deze oorlog eindelijk in een Nederlandse film zou worden gevat. In de hoofdrol zien we Martijn Lakemeier als de jonge soldaat Johan, die naar Indonesië trekt om 'wat goeds' te kunnen betekenen. Eenmaal daar start de desillusie. En verbolgen jongetjes zijn een goede prooi voor megalomane legerleiders die er zo hun eigen agenda op nahouden. In dit geval een Gr