Podcast Dobra Relacja

Kiedy tworzymy związki, w teorii wnosimy w nie mniej więcej podobny wkład.A co, jeśli nie? Jeśli z przyczyn obiektywnych (choroba) jedno musi wziąć na siebie więcej?Lub, gdy brak przyczyn obiektywnych, ale dynamika danego związku sprawia, że jedna osoba ciągle i ciągle bierze na siebie zadanie, którego nie lubi?

Kiedy w związku źle się dzieje i pojawiają się myśli o rozstaniu, argumentem przeciw może być dobro dziecka (jeśli para ma dzieci). Niektórzy zdecydowanie twierdzą, że to nie powinien być wyznacznik, inni zaś przywiązują do niego ogromną wagę.Jak jest z tym dziecięcym dobrem?W tym odcinku wspominam o:książce R. Emery'ego "Dwa domy, jedno dzieciństwo"mojej książce "Bo ty im na wszystko pozwalasz!!"

Sierpniowe WPJO to mail od Edyty, która zastanawia się, dlaczego jej dziesięcioletnia córka zachowuje się, jakby toczyła z mamą walkę: atakuje fizycznie, obraża, przerzuca się argumentami.

Skąd mam wiedzieć, że to już się skończyło? Że nic z tej relacji nie będzie? Po czym mam poznać, że nie ma już "nas"?A kiedy jeszcze warto próbować i dokładać starań o utrzymanie związku?

Jedna ze słuchaczek zapytała: Jak żyć z wiecznie niezadowolonym egoistą? Okazuje się, że to pytanie ma wiele odcieni i płaszczyzn. I dotyczy w zasadzie każdego i każdej z nas. Posłuchajcie.

O tym zjawisku mówi się coraz częściej, choć samo pojęcie ma już kilkadziesiąt lat. Czym jest gaslighting, jak go rozpoznać i co zrobić, by zmienić taką dynamikę relacji?W tym odcinku wspominam o:filmie Gaslight

W lipcowym zestawieniu - dwa maile:W pierwszym Anita pyta, jak połączyć różne podejścia do rodzicielstwa: ona chce kierować się rodzicielstwem bliskości, a jej mąż jest bardziej stanowczy i surowy.Magda natomiast zastanawia się, czy to, że dzieci chcąc być w kontakcie z dorosłymi, podporządkowują się im i współpracują, nie wykłucza idei bezwarunkowej miłości rodziców do dzieci?

Kiedy dwoje ludzi idzie razem przez życie, bywa (często), że się zranią. Bywa, że wydaje się - przeszli nad tym do porządku dziennego, a jednak to zranienie dalej któreś z nich uwiera.Jak się pojednać i zbliżyć do siebie po sytuacji, która ich oddaliła?

Wiele kłótni zaczyna się od dobrych intencji porozmawiania. A potem jakoś tak błyskawicznie zaczynamy sobie skakać do gardeł. Zamiast dialogować, odbijamy piłeczkę.Jest jedna prosta rzecz, którą można zrobić, by przestać grać w tego komunikacyjnego pingponga - o tym właśnie jest ten odcinek.W tym odcinku wspominam o:mojej książce "Bo ty im na wszystko pozwalasz!!"

Odcinek "O bliskości" bardzo Was poruszył. Pojawiło się pytanie: no dobrze, ale co dalej? Jak żyć i tworzyć szczęśliwy związek, gdy nasze style przywiązania się różnią?Proszę bardzo: garść wskazówek na dobry początek.Odcinek zainspirowany książką "Partnerstwo bliskości" Pierwsza część "O bliskości"

Do czerwcowego zestawienia trafiają dwa maile zaniepokojonych mam:Emilia pyta, jak postąpić wobec dziesięciolatki, która ukradła zabawkę ze sklepuOla zaś zastanawia się, jak może zadbać o bezpieczeństwo 3,5 - letniego synka, który kilka dni temu wraz z kolegą uciekł z przedszkola podczas spaceru

Jedni o nią zabiegają, "aż za bardzo" zdaniem otoczenia. Inni z kolei wydają się świetnie sobie radzić bez niej, trzymając innych na dystans.Jednak to, jak troszczymy się o bliskość i jak ją pielęgnujemy, często nie jest wyrazem naszych świadomych decyzji i osiągniętej dojrzałości, tylko stylu przywiązania. To dobra wiadomośc, bo styl można zmienić, jeśli nam nie służy - warto zatem wiedzieć, jaki styl charakteryzuje każdą osobę w związku i na tej podstawie podejmować ewentualne działania naprawcze.W tym odcinku wspominam o:książce "Partnerstwo bliskości. Jak teoria więzi pomoże ci stworzyć szczęśliwy związek"

Wcale nie trzeba się rozstawać, żeby doświadczać pożegnań: z pewnymi etapami, z oczekiwaniami, wizjami. Czasem związek wygasza jakieś nasze wcześniejsze aktywności, a czasem lokujemy w nim nadzieję na uleczenie czegoś, co zostało zranione dawno dawno temu.Cokolwiek by to nie było, dobrze mieć tego świadomość i umieć opłakiwać oraz zamykać przebrzmiałe rozdziały - żeby nie dźwigać ich niepotrzebnie na plecach.W tym odcinku wspominam o:książce Judith Viorst "To, co musimy utracić"książce Richarda Schwartza "To na siebie od zawsze czekasz"filmie "Kuracja Yaloma"

Życzliwość jest moim słowem roku. A jednak ilekroć o niej mówię, odnosze wrażenie, że w umysłach wielu ludzi jest ona synonimem pobłażliwości i odpuszczania.Tymczasem moim zdaniem to nie jest albo-albo. Można (i warto!) być życzliwym, i jednocześnie pokazywać swoje granice oraz dbać o swoje potrzeby.Posłuchajcie.

Zadania związane z dbaniem o dom - temat mało ekscytujący, który potrafi ludzi niepostrzeżenie oddalać od siebie. Jak go "ugryźć", żeby nas zbliżył, a nie oddalał? Czy można zająć się nim tak, żeby nie wracał wciąż i wciąż we wzajemnych frustracjach i oskarżeniach? Czy jedyne rozwiązania to kłótnia o to, kto będzie wynosił śmieci, lub wynoszenie ich dla świętego spokoju?W tym odcinku wspominam o:trenerce NVC Agnieszce Pietlickiej. książce "Fair play w rodzinie" Eve Rodsky

W tym odcinku pochylam się nad mailem Jagody, mamy pięciolatka, który od kilku tygodni ma narastające trudności z pójściem do przedszkola. chłopiec był świadkiem pewnego niepokojącego incydentu, a dodatkowo właśnie nadszedł ten etap w jego życiu, w którym mocno jego uwagę przyciąga temat śmierci i przemijania.Mówię o tym, czy te kropki się łączą i jak się nimi zająć.W tym odcinku wspominam o:Książce Lawrence'a Cohena "Nie strach się bać"Grupie na FBPsycholożce Agnieszce Misiak. Oraz o jej liveach o książkach dla dzieci.

W tym odcinku razem z Emilią Kulpą-Nowak, certyfikowaną trenerką NVC, rozmawiamy o tym:W jakim zakresie możemy mieć oczekiwania względem bliskichDlaczego nie mieści nam się w głowie, że partner/ka nie chce zrobić mi herbatyCzemu nigdy nie dostałam konwalii na Dzień Matki, choć tak bardzo o tym marzyłamCo zrobić, gdy partner ma wobec mnie wygórowane oczekiwaniaWspominamy o:Książkach, które każda z nas napisała:"Bo ty im na wszystko pozwalasz!! O tym jak się porozumieć, wspólnie wychowując dzieci""Miłość dzień po dniu"

Wiemy, że przepraszanie jest strategią naprawczą. A przynajmniej może nią być, jednak obrosło wieloma mitami i skojarzeniami, które mogą utrudniać pojednanie. Ile razy myślimy sobie:- Dlaczego to ja mam przeprosić? On_ też przyczynił_ się do konfliktu!- Co mi z tych przeprosin, skoro nie widzę żadnej zmiany?- "Przepraszam" nie przechodzi mi przez gardło nawet, gdy widzę swoją odpowiedzialność za daną sytuację. W tym odcinku pochylamy się nad działaniami naprawczymi związanymi z przepraszaniem, szukając takich firm, które naprawdę pomagają wrócić do bliskości po chwilowym zerwaniu połączenia w naszej relacji.

Prosisz partnera/partnerkę o przysługę, słyszysz "tak", a potem mijają godziny, dni... i nic. Albo to on/ona prosi ciebie, a ty nie chcesz się zgodzić, ale nie wyobrażasz sobie odmówić.O zawiłościach wokół mówienia TAK i NIE, trzech kolorach i o tym, jak sobie mówienie i słyszenie NIE ułatwić.Wspominam o:książce Emilii Kulpy-Nowak "Miłość dzień po dniu". książce Jespera Juula "NIE z miłości"

Tamara jest mamą dwojga dzieci i pyta o to, jak nie szufladkować ich w sposób, który sprawia, że w czasie konfliktów staje w obronie młodszego, pomijając perspektywę starszej córki?