Footsteps

Nad Jeziorem Tyberiadzkim Pan Jezus zaprosił swoich uczniów na śniadanie, przy ognisku. Tam trzykrotnie pyta Piotra: "Czy kochasz mnie?" W ten sposób Piotr, który przy ognisku na dziedzińcu domu Arcykapłana zdradził Pana Jezusa, również przy ognisku potwierdza swa miłość do Niego. Pan Jezus chce, abyśmy, nawracając się, mieli przed oczyma ognisko Jego miłosierdzia, które płonie nieskończenie jaśniej niż ogień naszych grzechów. (ks. Michał Kwitliński)

Maryja jest dla nas przykładem w odpowiadaniu na Boże wezwania. Jej reakcja na wiadomość zwiastowaną jej przez Anioła (Łk 1, 30-38) zachęca nas do odkrycia i wypełnienia woli Bożej w małych rzeczach oraz w wielkich sprawach. (ks. Michał Kwitliński)

W chwili Zwiastowania anioł nazywa Maryję "pełną Łaski" (Łk 1, 26- 33). Wskazuje na jej doskonałość, dzięki niej nic nie oddziela Maryi od jej Boskiego Syna. Jeśli będziemy ją naśladować w jej pokorze i czystości serca, to i my znajdziemy się blisko Jezusa i razem z Nim zmienimy świat. (ks. Wojciech Woźny)

W testamencie z krzyża Jezus pozostawił nam Maryję jako Matkę (J 19, 25-27). Często doświadczamy jej opieki, a dziecięca miłość popycha nas do tego, by czule zwracać się do Maryi w naszej pobożności. Wykorzystajmy majowe dni, żeby bardziej pokochać naszą Matkę! (ks. Adam Sołomiewicz)

Razem z uczniami, którzy wracają zniechęceni do swojej miejscowości, możemy spotkać Chrystusa. Kilka słów, jeden gest pomagają nam zrozumieć, że bez Niego, nic nie warto. Spotykajmy Go często nawiedzając Przenajświętszy Sakrament, a będziemy w stanie cieszyć się z tego, że On jest z nami, bo Zmartwychwstał i żyje. (ks. Wojciech Woźny)

Gdy nie ma Chrystusa, nic się nie chce, wszystko traci na wartości. Dwóch zrezygnowanych uczniów spotyka Jezusa na drodze do Emaus i rozpoznają Go przy łamaniu chleba. Spotkajmy Go i my, wchodząc codziennie na chwilę do kościoła, by porozmawiać z Chrystusem w Przenajświętszym Sakramencie. Zadania: 1) Pomyśl, do którego kościoła jest Ci najbardziej po drodze? Postanów sobie przez tydzień odwiedzać codziennie Chrystusa Zmartwychwstałego. 2) W ciągu Wielkiego Tygodnia wiele się wydarzyło. Wróć do tej sceny z Ewangelii, która najbardziej cię uderzyła. Powiedz coś o niej Chrystusowi.

Kto najbardziej kocha, ten jest pierwszy przy grobie. Bierzmy przykład z Marii Magdaleny, Piotra i Jana i zadbajmy o Chrystusa w zewnętrznych gestach, dbajmy o formę w naszej pobożności. Zadania: 1) Maria Magdalena potrafi być przed świtem u grobu. Czy potrafisz tak kochać Jezusa? Pomyśl co zrobić, żeby następnym razem pojawić się w kościele 5 min przed Mszą Św. 2) Piotr i Jan cieszą się ze Zmartwychwstania. Postanów sobie dziś uśmiechać się częściej, w końcu nastąpiło już Odkupienie!

W geście Józefa i Nikodema widać styl Jezusa Chrystusa. Przyjaciół poznaje się w biedzie. Zadbajmy o innych, żeby doczekali się bliskości Chrystusa. Zadania: 1) Przypomnij sobie jak w ostatnich dniach Jezus krok za krokiem oddawał się za ciebie. Przypomnij sobie scenę, która robi na tobie największe wrażenie i mocno postanów sobie docenić to, co uczynił. 2) Dziś pewnie sporo masz na głowie. Zapomnij na chwilę o tym i pomyśl czego oczekują od ciebie najbliższe osoby. Gdzie i kiedy nie może cię zabraknąć, by mieli szansę w twojej trosce, dostrzec styl i troskę Jezusa Chrystusa.

Cierpienie Jezusa to brutalny widok. Odrzucenie, szyderstwa, biczowanie, upadki, gwoździe, męczarnie i ostatnie słowa. To wszystko, cierpiał dla Ciebie. Poparz, żeby nie zapomnieć i odpowiedzieć na tę Miłość. Trudno powiedzieć “nie mam ochoty”, gdy On ma jeszcze otwarte oczy. Zadania: 1) Znajdź krucyfiks w domu. Przeczytaj fragment Ewangelii o Męce i patrząc na krzyż zapytaj Chrystusa o coś, na czym Mu zależy, abyś zrobił. 2) Zapisz to i przypomnij sobie przed pójściem spać.

Jezus objawia oblicze Ojca. Jak bardzo zależy Mu na każdym z nas?Przysługa ostatniego z niewolników to preludium do Kalwarii. Taka jest miłość. Tak kochają chrześcijanie. Zadania: 1) Znajdź jedną, choćby drobną rzecz, w której możesz dzisiaj komuś wybaczyć lub ustąpić. Zrób to. 2) Postaraj się uśmiechnąć, gdy będziesz dziś mówił “dziękuję”.

Judaszowi zabrakło mu nadziei. Chrystus walczy do końca o niego, ale ten nie reaguje. Wyszedł w ciemną noc… Sądził, że sprawy zaszły już za daleko. Poddał się. A gdyby został? Nigdy nie jest za późno, żeby zareagować. Zadania: 1) Znajdź jedną rzecz w życiu rodzinnym, w której się nie starasz, choć wiesz, że powinieneś. A gdyby tak spróbować jeszcze raz? 2) Pomyśl o jednym z grzechów. z którym się zmagasz. Nazwij go jednym słowem i pomyśl, że Chrystus już za dwa dni będzie cierpiał, aby Ci pomóc.

Judasz nie zadaje sobie pytania, dlaczego przestał kochać. Piotr przecenia swoje możliwości. Nieznajomość siebie samego utrudnia, a czasem uniemożliwia podążanie za Chrystusem. Zadania na dziś: 1) Dziś wieczorem zapisz sobie po jednej rzeczy, w której odniosłeś sukces: w pracy, w relacji z innymi oraz z Bogiem. Zapisz też obok porażkę, jeśli miała miejsce. 2) Przez tydzień sprawdzaj codziennie wieczorem tę listę i zapisuj rezultat. Po tygodniu, rzuć okiem na całość i postanów sobie pracować nad tym, co wyszło najgorzej.

Jezus spotyka się w Betanii ze swoimi przyjaciółmi. Judasz, zapatrzony w siebie, umie tylko narzekać, podczas gdy Marta, Maria i Łazarz potrafią dostrzec, to czego właśnie teraz potrzebuje Nauczyciel. Co zrobić, żeby wokół zapanowała taka właśnie atmosfera? Zadania na dziś: 1) Pomyśl, kogo potraktowałeś ostatnio zbyt twardo lub z obojętnością. Zastanów się, co było tego powodem i postanów sobie walczyć z tym. 2) Zastanów się jakiego gestu oczekuje z Twojej strony jedna z osób, które spotkasz dzisiaj i zrób to.

Jezus wjeżdża do Jerozolimy, uczniowie wiwatują, ale nie wszyscy rozpoznają w nim Mesjasza. Co zrobić, aby Go nie przegapić? Zadania na dziś: 1) Wybierz jedną rzecz, którą robisz często i która utrudnia Ci koncentrację. Zapisz sobie konkretne godziny, w których wcale nie będziesz z tego korzystał w Wielkim Tygodniu. 2) Znajdź jedną rzecz, za którą powinieneś być dzisiaj komuś wdzięczny. Podziękuj mu za to.

Chrześcijanin świadcząc o Chrystusie często idzie pod prąd. Wykorzystajmy Wielki Tydzień: miłość Chrystusa na stronach Ewangelii domaga się od nas wzajemności. Jeśli pozwolimy tej Miłości potrząsnąć nami, to będziemy w stanie naśladować Trzech Młodzieńców z Księgi Daniela. Liturgia ukazuje nam ich jako ludzi, którzy postępują konsekwentnie ponieważ zakochali się w Bogu. (ks. Wojciech Woźny)

W V Tygodniu Wielkiego Postu zasłaniamy krzyże w naszych kościołach. Sens tego zwyczaju. Zrozumieć słowa Jezusa, który wzywa nas, abyśmy „co dnia brali swój krzyż i Go naśladowali” (Łk 9, 23-24). Czym jest ten codzienny krzyż, jak go odkryć, jak go z radością przyjąć. (ks. Michał Kwitliński)

Nad Sadzawką Betseda Jezus spotyka człowieka chorego od 38 lat, ktory "nie ma człowieka", który by mu pomógł. Spostrzegawczość Jezusa ("ujrzał" i "poznał") sprawiają, że Boża Moc pozostawia trwały ślad w życiu tego chorego. To też wyzwanie, które nam rzuca Jezus: bądź spostrzegawczy, odkryj potrzeby ludzi, których masz wokół, a również ty, pozostawisz trwały ślad w ich oraz twojej własnej historii. (ks. Wojciech Woźny)

Chrystus patrzy na nas z Krzyża, a Jego spojrzenie domaga się od nas wzajemności. Słowa Chrysusa o Jego pragnieniu odkupienia świata (Łk 12, 49) oraz Krzyżu, który daje nam Zbawienie (J 12, 32) pomagają nam odkryć, że cierpienie i trudności, które wydają się nie pasować do układanki szczęśliwego życia, na prawdę mają sens. Przeżywane w stylu Jezusa, stają się źródłem zbawienia dla świata, który nas otacza. (ks. Wojciech Woźny)

Podstawą radości w 4. niedzielę Wielkiego Postu jest Miłosierdzie Boga Ojca i zbliżający się już moment Zbawienia na Krzyżu. Przypomina nam o tym przypowieść o Marnotrawnym Synu (Łk 15, 1-3.11-32). Podstawą happy endu jest Ojciec, który kocha. Ale aby mógł przebaczyć, syn najpierw szczerze musi przyznać się do błędu. Dzięki temu scenografia życia na obczyźnie i wśród świń, zmienia się na rodzinny dom. Szczere nazwanie naszych wad i zalet jest warunkiem tego, by Bóg pomógł nam zmienić scenografię w naszym życiu. (ks. Wojciech Woźny)

W 3. niedzielę Wielkiego Postu usłyszeliśmy historię spotkania Mojżesza z Bogiem, który objawia mu się w płonącym krzewie na pustyni, u stóp góry Horeb (Wj 3, 1-8a.13-15). Bóg chce, abyśmy Go szukali, prowadzeni naturalnym pragnieniem wiedzy i prawdy. Trzeba umieć się dziwić i zachwycić światem, aby odkryć jego Stwórcę. Bóg pozwala się znaleźć, ale równocześnie mówi do nas, wymaga. Niektórzy się tego boją, przestają szukać. Odpowiedzmy odważnie i z ufnością, jak Mojżesz. Bóg objawia swoje imię: "Jestem, który jestem". Uświadamia nam, że jest źródłem wszystkiego i dla nas jest wszystkim. (ks. Michał Kwitliński)